Skatte jag in Matlala 

Foto krediet ” Terry die Rhodes student wat wil studeer as ander om hom staak”

So waar bly ons nou eintlik? Die afgelope ruk het ek myself tuis gemaak onder ‘n groot Akasia boom net so duskant die teerpad met sewe kilos stofpad tussen my en “beskawing”. Met blou massas water en sonsondergange wat net een Skepper voor verantwoordelik kan wees. Ek het gaan bly tussen die rykstes op aarde. Met tone wat uit peul by skoene en hemde wat vlenters gespeel is op sandvelde, het ek die rykes ontmoet. Glimlagte was aan die orde van die dag en ‘n lemoen kon enige kwaal in die wêreld regmaak, of dit nou ‘n blou kol op die maermerrie of ‘n snotneus was. 
Hier in hierdie wêreld het dit geensins saak gemaak wat jou bankbalans tans is nie, en mens het veel meer rente in liefde verdien as wat ek in ‘n dekade sou maak met my savings pocket by Steve se sonnige bank. Hier het dit nie eers saakgemaak hoe jou vel vertoon het nie , na dag drie was almal in elkgeval ewe bruin as gevolg van die stoflaag wat jou omhels, soos daardie ou vergete agter-tante wat jou vaspen in ‘n stoeigreep as julle mekaar sien by ‘n begrafnis. Sien hier was ons almal maar net mense, mense wat afhanklik was van mekaar. 
Waar is hierdie droomwêreld? ‘n Utopia waarvan ek droom?  Hier in ons agterplaas aan die onderkant van donker Afrika, ja hierdie land van hoop en drome is sommer op jou agterstoep net ver genoeg om buite jou gemaksone te wees. Net-net te wyd dat jy nie op jou agterent sal kan lê en strek  vir dit nie, maar sal moet opstaan en iets doen! Hier gaan jy nie net kan Afrikaans, Engels of Ndebele praat nie. Nee, hier gaan jy emosies en lyftaal moet benut om te kommunikeer. Hier gaan jy jou skoene moet uittrek en bietjie ongemaklik rond dartel terwyl jy nie meer mooi weet wie jy is nie.  Hier gaan die papier dorintjies vir jou raak klits en goed brand. Hier gaan dit iets in jou wakker maak…
Maar heelaas moes ek terugkeer werklikheid toe en be sef ek ons as mens is nog nie reg vir hierdie ideologiese bestaan nie, ons lewe stééds nog te veel net vir onsself. Solank ek eerste by die volgende verkeerslig aankom in my nuwe, blink motor gee ek nie om oor die ou wat vanoggend al drie uur moes opstaan om vir minimum lone in my fabriek te kom werk nie. Of sy vrou en kinders moes agterlaat en êrens onder in gate gaan rondkruip soos die ongure gedoente in die “Hobbit” en “Lord of the Rings” films, om brood en botter op die tafel te sit of ‘n nuwe paar skoene vir sy seuns wat grootskool toe gaan nie.  
Ek sien uit na my volgende kuier saam hierdie rykes wat kaalvoet rond hardloop, onder ‘n boom sit en droom, koeie en bokke aanjaag en Afrika-bier drink want hulle vier fees oor die lewe, terwyl die son sak in die moo iste mengsels van oranje ,bloedrooi en ‘n tikkie silwer! 

Foto krediet “Belinda van der Merwe Photography ”

Foto krediet ” Belinda van der Merwe Photography “

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s